آرام
به دريا می ريزد
شهر

پشت به پشت هم
تا بالا
لاک پشت ها

دور می شود
زنبور
گلی ديگر چشم به راه است

به رقص در آورده
دريا را
دنيای کودکی

می لرزد ماه
در آب روان
برف های تازه آب شده

ناز خنده ات

 چه سخت بر گِل نشانده است

خشت خشت دیوار دلم را

-----------------------

می لرزاند

دل سنگ دیوار را

خنده پرده ی رها

تنگ بر سينه می فشارد

ديوار گلی

پنجره اش را

آلاسکای علف

طعم غریبی دارد

زمستان است ديگر

بی خیال کرسی گرم شده اند

چه خرند جوانها

خر حسرت می خورد